Translate

21 Haziran 2015

2014-2015 TABLOLARIM



Quilling tekniğiyle başladım bu yıl halk eğitim macerama. Bu tekniği çok sevdim gördüğüm and ben de yapmak istiyorum dedim. Hemen elime bir quilling tığı verdiler ve başladım :)  Bu ikinci tablom, sanırım bir ayda bitirmiştim. İlk tablomu bilirsiniz. 


Quilling e nasıl başladım ve nasıl bir teknik öğrenmek için ilk yazım burada


Rölyefe giriş için yaptığım iki tablo iki semazen..

daha ayrıntılı yapım aşaması resimleri 


Rölyefte zevkle yaptığım ilk çalışmam Kaplumbağa Terbiyecisi oldu.

yazı için burada

İkinci rölyef çalışmam bir Osmanlı resmi oldu.


Daha sonra ipek böceği kozasından harika çiçekler yaptık.


veee mozaik, en sevdiğim tekniklerden biri oldu çünkü ben bu tekniği rölyef ile birleştirdim. Ve sanırım bunu ilk yapan benim. Senelerdir bu teknikleri takip eden kurs hocamın söylediği bu. Eğer böyleyse bu da çok hoş.


Son mozaik+rölyef tablom kızıma yaptığım bu balık. Biz balığımızı yaraladık ama yine de çerçeveye gönderdim. Bu haliyle bile kızım benim tablom diye kucağında taşıdı. :)








4 yorum:

  1. Harika çalışmalar olmuş ellerine sağlık..

    YanıtlaSil
  2. Ne güzel bir yazı olmuş elinize sağlık. Size bir şey danışacaktım, tecrübelerinize dayanarak. 1 kızım var 26 aylık. Şuanda tek problemimiz yemek yemek. Şuana kadar beslenmesine çok önem verdik. Sağlıklı şeyler yedi hep çok şükür. 1,5 yaşına kadar da iyiydi. Ama yemeği yemekte yiyen, sonra başka tatları denemeye uzak bir çocuktu. Herşeyi ağzına sokup tadına bakmak istemez. Hep temkinli nedense :) Hatamız ise yemek yedirirken önüne oyalanıcak birşeyler verip, o oyalanırken yedirdik maalesef. Ama günlük tüm besinleri aldı. O kadar seminerlere gittim, okudum, araştırdım ama uygulama sıfır :( Neyse 2 yaşından sonra iştahı iyice azaldı. Çok çok az yiyor. Meyve olarak muzun dışında bir meyveyi eliyle tutup yemedi. O da nadir zamanlarda. Henüz kendi yemek istemiyor yemekleri. Bizde zorlamıyoruz, ne zaman isterse. Çok çok üzülüyorum. Şöyle iştahlı çocukları kıskandığım kadar hiçbir şeyi kıskanmadım inan :D 3 aydır hiç kilo almadı hatta. Dr umuz akışına bırakın diyor. Ama içim rahat değil. Anneye en büyük destek anne tecrübesidir düşüncesiyle size danışmak istedim. Ne yapmalıyım sizce? Çok teşekkürler. Sevgiler Serpl

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Öncelikle geç kalmış cevabım için üzgünüm,ancak kızım uyuduktan sonra internete girebiliyorum. Neredeyse aynı çocuklara sahibiz, benim kızımın da ne uyku ne diş ne tuv eğitimi ne başka bir şey sorun oldu, yemek yemek dışında. Ve bu yüzden anlayabiliyorum, işin uzmanı vs olmadığım halde bana sorma isteğinizi. Çünkü insan sihirli bir değnek dokunsun ve artık kendi isteğiyle yiyen bir çocuk oluversin istiyor. Neyse uzatmayayım,ben de sadece kızımdan edindiğim yaşantılar sonucu bir kaç şey söyleyebilirim. Bu da sanırım kızımın 39 aylık olmasının sonucu. İlk olarak şunu söyleyeyim, kilosunu takmayın. Gerçekten bu sıkıntıyı kendinize yaşatmayın. Ayrıca çocuğunuza da.. Benim kızım 6. aydan 1 yaşına kadar toplam 1 kilo alamadı. Çok çok üzülüyordum. 13 aylıkken hasta oldu, kusma,ishal ,ateş. 4 gün gözünü açamadı,emdiğini bile kustu. O kadar üzülmüşüm ki 4 günde 5 kilo vermişim, kızım iyileşince farkettim. Ve hastayken sürekli sehpaya bakardım, ''1 gün önce şunun etrafında koşup kahkahalar atıyordu kızım. Zayıf olsun varsın, sağlıklı olsum kızım. '' diye ağlar dururdum. Çok şükür bir daha öyle hasta olmadı. Ve ben de kilo falan dert etmedim. Ama yemek yeme olayımız tıpkı sizin gibi oldu, oyalanarak. Ve oyalanarak yerken çok güzel yedi hep o yüzden nasıl yediğini önemsemedim. Benim kızım da çok sevdiği et türlerini bıraktı sonradan. Balık yemeğe bayılırdı, şimdi zorla bir kaç lokma. Bugün aklıma geldi benim de çorbayı çok seviyor, balık çorbası yapacağım, farketmeden yesin. Mesela kabak yemeğini yemez, mücvere bayılır. Ben de yemediği zaman peki diyorum. Şu dönemde yiyecekleri süsleyebilirsiniz hani bir sürü fotoğraf var çocuklar için hazırlanan. Facebook sayfamda da albüm yaptım o fotoğraflardan. Ya da mesela benim kızım kuru kuru yemeği sever.Yemediğini börek yapabilirsiniz. Meyveleri harika süslüyorlar, sadece çikolataya batırsanız bile süper dikkat çekici. Ama yine de yediği kadar. Sonuçta bizler çok yiyoruz, illa 4-5 çeşit meyve olacak zannediyoruz. Aslında az bir yiyecek ihtiyacımızı karşılıyor. Belki de bizler çocukların doğal süreçlerini bozuyoruz kimbilir. Son olarak şunu ekleyeyim. Bu sene ben anladım ki ağzına tuttuğum için hazır yemeğe alışmış kızım. Ben olduğum zaman resmen yemek yemeğe üşeniyor. Çok komik değil mi? Elleri, ağzı batsın bile istemiyor. 3 yaşında kreşe başlayıp orada kendi elleriyle yiyen hatta ikinci tabağı isteyen bir çocuk oldu. Bunları öğretmeninde dinlerken ağzım açık kaldı. Ben de evde tıpkı tuvalet eğitiminde yaptığım gibi önce konuşarak başladım. Artık büyüyüp, kendisi yemesi gerektiğini. Sonra herkes gibi önüne tabağını koydum. Bir kaç kaşıktan sonra ben yedirdim ilk zamanlar. Sonra 1 tabak bitmeye başladı. Ama hala mesela dün kahvaltıyı zorla yaptı, akşama kadar bir şey yemedi. Bugün kahvaltının yarısını kendisi yedi, yarısını ben yedirdim. Öğlen de aynı şekilde yedi. Akşam sadece meyve yedi. Yani bazen 2 öğün yiyor,bazen az bazen çok, bazen kendisi bazen ben... Ama büyüyor ve ben kilo hesabı yapmıyorum. Zaten 2 yaşından sonra çok yavaşlıyor kilo alımı. Şimdi 15 kilo, benim 1. sınıfta 18 kilo öğrencim vardı. Olmadı mı oldu, ben de çok zayıfmışım küçükken :) Bir de şunu söleyeyim, evde kefir yapıyorum geçen yazdan beri. Başladığım ilk 4 ayda düzenli her gün içti ve boyu inanılmaz uzamıştı o dönem. Normalden kısayken yani ayına göre , normalin üstüne çıktı, dr muz bile inanılmaz bulmuştu. Evde kefir yapın bence. Şuan ne yazık ki kefir mayam yok :( Ama bulamazsanız, elime geçtiği anda sizinle paylaşırım. Onun dışında bu sene polen aldım kızım için. Bildiğim birinden, tüm kış onu yedi. Ve mümkün olduğunca doğal besleniyoruz o ek gıdaya geçtiğinden beri. Abur cubur ise neredeyse tüketmiyoruz ancak çok canı isterse. Zaten eve ya da kendimize almadığımızdan kızım da öyle alıştı. Pek istemez. Ancak bir çocuk yerken görürse, o yüzden sinir olurum alıp da sokakta yediren annelere. Ne çok çok yemek güzel bir şey, ne kilolu olmak. Rahat olalım midesinden çok ruhunu ve beynini besleyelim inşallah. Mutlu ve sağlıklıysa Allah a şükredelim :) Sevgiler

      Sil