Translate

6 Temmuz 2013

Mavi Saçlı Kız




Lisedeyken okuduğum bu kitap kansere yenik düşmüş bir kızın günlüğü. Gerçek ve hüzünlü bir hikaye olması yönüyle güzel, küçük bir kızın günlüğü olduğu için de biraz basit. Ama o dönemde ilgiyle okumuştum ve şimdi öğrencilere tavsiye ediyorum özellikle en küçük bir şeyde şikayet eden ya da hiçbir şey beğenmeyen çocuklara, gençlere..

En çok etkilendiğim kısmı tedaviler sırasında o kadar acı çekmesine rağmen umutlu olmasıydı. Ve hiç aklımdan çıkmayacak kısmı ise dökülen saçları tekrar uzayıp rüzgarda dalgalanmaya başladığında bunu büyük bir mutlulukla yazması.. Allah ımm saçlarım rüzgarda dalgalanıyor!!

Hiç farkında değiliz sahip olduğumuz onca nimetin. Saçlardan başlasak ayak tırnaklarına kadar tek tek saymak istesek bitirebilir miyiz acaba bizim irademiz dışında her saniye çalışmaya devam eden organlarımızı. Ya da tek bir organımızı ele alsak mesela ellerimiz. Japonlar aylarca çalışarak robot yapıyorlar. Ellerine birkac hareket programlıyorlar ve dünya alkışlıyor. Ellerim önümde ve ben hiç uğraşmadan, düşünmeden, karşılık vermeden sadece klavyenin önünde bile onlarca hareket yapıyor. 

Dün bileğimin kenarı hafif sızlamaya başladı. 1 saat içinde bileğimi oynatamaz hale geldim. Ne oldu anlamadım, hiçbir şey yokken kendi kendine. Ela yı ellerimle tutup kaldıramadım moralim bozuldu. O değil saçlarımı bile toplayamadım. Allah ım dedim küçük bir nokta iptal oldu ben bittim. Her gün şu eller milyonlarca şekilden şekle girerken ben hiç farkında değildim.. Şimdi ise ne kadar çaresiz ne kadar korkak oldum. Ya bir şey olursa? Allah a şükür bugün sabah kalktığımda geçmişti.

Hep şükretmek gerekmiyor mu? Ama ben şükretmem gerektiğini çoğu zaman bir yerime bir şey olunca hatırlıyorum.Hastalıktan kurtulunca başlıyorum şükretmeye ama kısa sürüyor, hemen unutuyorum zaten. Sonra yine bir şey oluyor ve başlıyorum yine söylenmeye ''Allah'ım hiç farketmeden, acı çekmeden nefes almak ne kadar güzelmiş! Ne olur iyileştir beni'' Ahh o faranjit.

Oysa organların şükrü namazmış. 

2 yorum:

  1. Benimde okuyup çok etkilendiğim bir kitaptı. Sende çok güzel yorumlamışsın gerçekten bazen şükür etmeyi unutuyoruz.

    YanıtlaSil